Zaterdag 27 juni vertrek 12:30 uur

Een excursie door Het Verdronken Land van Saeftinghe is een fysiek pittige activiteit, maar een onvergetelijke belevenis. We wandelen over schorren, waden door getijdengeulen en genieten ondertussen van het landschap, de flora, fauna en de verhalen die de gids ons vertelt.

  • Minimale leeftijd om aan deze tocht te kunnen deelnemen is 10 jaar.
  • Deelnemers zijn verplicht kennis te nemen van aanwijzingen, regels en voorwaarden en deze als zodanig na te leven.
  • Kosten: Kijk hier voor een overzicht van onze excursietarieven. Donateurs van het Zeeuwse Landschap en hun huisgenoten op vertoon van hun donateurspas gratis (uitsluitend voor reguliere open excursies).

Aanmelden vooraf verplicht uiterlijk 3 dagen van tevoren:

Aanmelden

Deze excursie is bedoeld voor individuele personen of gezinnen. Wilt u met meer dan 7 personen mee doen aan een rondleiding of stelt u prijs op een privégids voor uw groep? Vraag dan een excursie op maat aan.

Honden zijn niet toegestaan.

 

Bezoekerscentrum Saeftinghe (Tevens startpunt van de wandeling).
Emmaweg 4
4568 PW Nieuw-Namen
tel. 0114-633110
e-mail: bcsaeftinghe@hetzeeuwselandschap.nl

 

Share

Over heel Zeeland is een neerwaartse trend te zien bij de populatie bruine kiekendieven. Uit het jaarlijkse kiekendievenonderzoek in Saeftinghe blijkt dat 2019 gezien kan worden als een redelijk gemiddeld jaar.

Het aantal territoria is weer lichtjes toegenomen en ook het aantal uitgevlogen jongen lag voor Saeftinghe redelijk goed. Of dit voldoende is voor een zichzelf in standhoudende populatie is niet duidelijk.

Inlaag Paal is een natuurgebiedje van slechts 3,4 hectare bij het gehucht Paal. Dankzij de herinrichting, waarvan de eerste fase is uitgevoerd en de tweede in voorbereiding is, zijn de natuurwaarden hiervan fors toegenomen en zullen naar verwachting nog verder verbeteren.

Op 27 juni vond de officiële onthulling plaats van de nieuwste aanwinst in de expositie van Bezoekerscentrum Saeftinghe: een maquette van zo’n 2 x 2 meter van de loods van de voormalige scheepswerf Moed en Trouw te Paal.

Phielbert Verras († 21-06-2019) - 4de generatie op de werf - heeft zo’n 12 jaar aan de exacte replica gewerkt. Hij werd daarbij ondersteund door de Vlaming Nick Moerman.

In 2018 werd het Verdronken Land van Saeftinghe in zijn geheel op broedvogels geïnventariseerd. Het ging om de 4e integrale telling sinds 1997,  de voorgaande vond plaats in 2012. De inventarisatiereeks laat grote veranderingen in de broedvogelstand zien, onder andere een sterke afname in kustbroedvogels.

OVER / LEVEN IN SAEFTINGHE, onder die titel wordt op zaterdag 29 september 2018 de Erfgoeddag in het Landschap gehouden.

Op deze dag laten Stichting Landschapsbeheer Zeeland, Stichting Cultureel Erfgoed Zeeland en Het Zeeuwse Landschap zien hoe natuur, landschap, geschiedenis en cultuurhistorie met elkaar samenhangen. En waar kun je dat beter doen dan in Saeftinghe?

Op 3 januari 2018 kwam door een combinatie van springtij en een zware storm op de Noordzee (10 Beaufort) Saeftinghe helemaal onder water te staan. Door het springtij werd een waterstand van 348 cm verwacht, maar door de storm kwam er 110 cm bij. Het betekende dat Saeftinghe helemaal onderwater verdween. Enkel de stal op De Noord bleef droog. Henk en Marlies Castelijns gingen kijken hoe vogels en andere dieren op het hoge water reageerden.

Lees hier hun verslag.

Onlangs werd Saeftinghe-kenner van het eerste uur, Jean Maebe, door de Vlaamse Overheid en Haven Antwerpen uitgeroepen tot Havenheld.

Voor ons reden een speciale excursie te organiseren. Tijdens die wandeltocht gaan we, hoe kan het ook anders, naar de Jean Maebe Geul, een geul in Saeftinghe die sinds 2009 naar hem is vernoemd. De vele geulen in Saeftinghe hebben de meest uiteenlopende namen. Slechts drie ervan zijn naar personen genoemd. Behalve de Jean Maebe Geul zijn dat de Van De Zande Geul, naar iemand die tijdens de oorlog gecrashte piloten verstopte in het Schor en de Jos Neve Geul, naar de eerste conservator van Saeftinghe.

 

In opdracht van Rijkswaterstaat karteert Bureau Waardenburg al jaren de vegetatie op schorren en kwelders van het Deltagebied en de Waddenzee. In de afgelopen maanden waren ze daarvoor in het Verdronken Land van Saeftinghe, daarbij geholpen door een zestal van onze gidsen.

Het was voor iedereen een zware, maar leuke en leerzame ervaring. Het was lopen tegen de grenzen van het getij op, om de Waardenburg-medewerkers zo veel mogelijk werktijd te bezorgen. En, de gidsen kwamen in delen van het gebied waar ze normaal, met groepen, niet zo snel komen.

Op de website van Bureau Waardenburg is te lezen hoe deze ervaren onderzoekers het veldwerk in dit ook voor hen bijzondere gebied hebben ervaren.

Jean Maebe (89) komt al vanaf 1946 in Saeftinghe en heeft er in de loop van de tijd een schat aan vogelgegevens verzameld. En nog steeds is hij actief en betrokken vogelaar, o.a. bij de maandelijkse tellingen.

Hij blijkt de oudste vrijwilliger van Vogelbescherming te zijn. Het interview dat Jeanet van Zoelen, medewerker van Vogelbescherming, heeft gehouden met hem én hun jongste vrijwilliger is te lezen op de website van Vogelbescherming.

(foto: Frits van Velzen)

Elk jaar houdt vrijwilliger Walter van Kerkhoven bij hoeveel bruine kiekendieven (een doelsoort voor Saeftinghe en de Westerschelde) er broeden in Saeftinghe. Dat vraagt urenlange observaties in het veld. Eerst worden de territoria met nestbouw in kaart gebracht en dan is het zaak bij te houden of het nest ook werkelijk succesvol is (uitvliegende jonge kiekendieven).

De kiekendieven zijn erg schuw en laten zich maar moeilijk zien. Deze jonge vossen daarentegen lijken al helemaal gewend te zijn aan Walter’s aanwezigheid. Hopelijk zijn de kiekendieven dit jaar net zo succesvol!

Sinds juli 2016 vindt, o.a. in Saeftinghe, een groot paling-onderzoek plaats door medewerkers en studenten van de Universiteit van Gent. Palingen worden voorzien van een zendertje, om zo hun migratie te kunnen volgen. De informatie die men hiermee verzamelt komt ten goede aan beheermaatregelen ten gunste van een betere palingstand.

In opdracht van het Vlaams Instituut voor de Zee (VLIZ) is er een animatiefilm gemaakt, waarin het belang van dit onderzoek én hoe men te werk gaat duidelijk worden gemaakt.

Bekijk hier de film.

Marc Zwartelé, een van de Saeftinghe-gidsen en lid van de Werkgroep Archeologie Hulst, heeft onlangs een artikel gepubliceerd over archeologische vondsten in Saeftinghe.

Behalve 'Jetje', het vrijwel intacte skelet dat tijdens een excursie werd ontdekt en dat te zien is in het bezoekerscentrum, zijn ook andere graven gevonden en nader onderzocht. Fascinerende vondsten, die je doen afvragen wie die mensen waren en wat ze te zoeken hadden in het Saeftinghe van zo lang geleden. Lees hier het volledige artikel.

In het kader van het Broedvogel Monitoring Programma van SOVON wordt in Het Verdronken Land van Saeftinghe door de vrijwilligers van de Steltkluut de broedvogelstand gevolgd.

Het rapport van 2016 in nu beschikbaar.

Door de hoge waterstanden in 2016, de slechte weersomstandigheden en wellicht ook predatie en de voortgaande ‘verrieting, waren de broedresultaten van de bodembroeders minimaal. De dalende tendens blijft zich voortzetten De rietvogels deden het daarentegen goed. Voor het eerst sedert jaren waren er weer meer zingende blauwborsten en voor de rietzanger was het een topjaar. Ook de gele kwikstaart en de veldleeuwerik deden het bijzonder goed. Een nieuwe soort voor de plots is de koekoek.

Elk jaar brengt Walter van Kerkhoven voorkomen, broedgedrag en broedresultaat van de Bruine Kiekendief in Saeftinghe in beeld. Hoewel het aantal broedparen - na de terugval in 2014 - gelukkig weer lijkt toe te nemen (van 14 in 2015 naar 18 in 2016) was het broedsucces gering. Slechts bij 3 nesten werden uitgevlogen jongen waargenomen. De oorzaak kan deels worden gezocht in het slechte weer: in de periode dat de meeste jongen geboren worden, was er vanwege de kou (mei) en regen (juni) weinig voedsel; een reden voor Bruine Kiekendieven hun nest te verlaten.

De Bruine Kiekendief is een doelsoort voor Saeftinghe en de Westerschelde. Hopelijk zet de stijging van het aantal broedparen door en blijven ongunstige weersomstandigheden als in 2016 achterwege.

Bekijk hier de resultaten van het onderzoek.

In Het Verdronken Land van Saeftinghe verblijven in de winter opvallend grote aantallen oeverpiepers, tot naar schatting zelfs meer dan 6000 individuen. Deze foerageren in de geultjes die door het schor meanderen. Algemeen wordt aangenomen dat oeverpiepers met name op kleine slakjes foerageren, zoals Gray's kustslakjes (Assiminea grayana).

Om hierover eens gefundeerder uitspraak te kunnen doen zijn er uitwerpselen van oeverpiepers verzameld en onder een binoculair bekeken op herkenbare prooirestanten. Ook is de bodem van het foerageergebied bemonsterd op het voorkomen van bodemdieren.

Er zijn nieuwe films over Het Verdronken Land van Saeftinghe, gemaakt door de makers van de film "De Nieuwe Wildernis". De films zijn in HD en op groot scherm te zien in het bezoekerscentrum, en sinds vandaag ook online.

Spectaculair zijn de time-lapse en dronebeelden: Saeftinghe van boven gefilmd en versneld weergegeven. Zie hoe de vloed opkomt en beleef Saeftinghe vanuit vogelperspectief! De film bevat niet eerder vertoonde opnamen van de film "Holland Natuur in de Delta". 

In de andere film, met beelden uit de film "Holland Natuur in de Delta", word je meegenomen op een tijdreis door het Verdronken Land van Saeftinghe. 

Bekijk de films.

Het Zeeuwse Landschap werkt samen met zeven Vlaamse en Nederlandse partners aan de realisatie van Grenspark Groot-Saeftinghe. Er is nu de ‘grensparkchallenge’: een oproep om bij te dragen aan het realiseren van tien concrete doelstellingen.

Iedereen kan meedoen, vooral degenen die in de streek wonen. De kern van het grenspark bestaat uit zo’n 4700 hectare natuurgebied, waaronder Het Verdronken Land van Saeftinghe. Maar ook de schil er omheen, met voornamelijk landbouwgrond, kan er deel van uitmaken.

Afgelopen najaar heeft de Zoogdierwerkgroep Zeeland Het Verdronken Land van Saeftinghe geïnventariseerd op muizen. Op een aantal plekken zijn vallen geplaatst en deze waarnemingen werden aangevuld met braakballenonderzoek. Je zou denken dat muizen in Saeftinghe helemaal niet kunnen overleven, het gebied wordt immers meerdere keren per jaar overspoeld. Niets bleek minder waar.

Medewerkers en studenten van de Universiteit van Gent hebben de afgelopen weken voorbereidingen getroffen voor dit meerjarige onderzoek. Door palingen te voorzien van een zendertje kunnen hun bewegingen worden gevolgd en hoopt men inzicht te krijgen in hun gebruik van estuariene gebieden, zoals Het Verdronken Land van Saeftinghe. Hiermee wordt informatie verzameld voor beheermaatregelen ten gunste van een betere palingstand.